Thanks to the long power cut for over an hour, I had nothing else to do. Out of boredom, I decided to pen down something. A sudden burst of creativity came gushing through my veins and manifested itself in the form of what I call a poem or a kavithai in Tamizh!
ஒரு தாய் தன் சேய்க்கு உணவுடன் சேர்ந்து
தன் உயிரைப் பகிர்ந்தளிப்பதை போல்,
இந்த பூமி ஜீவிக்க,உயிரூட்டும் அழகே!
நீ அவ்வப்பொழுது சீறி எழுவது ஏனோ?
உன் ஆக்ரோஷத்தை உன் சேயிடம் தான் காண்பிப்பதா?
அதை தாங்குமோ பூமி?
தன் சேயின் பிழையை மன்னித்து ஆட்கொள்வதல்லவோ
தூய்மையான தாய்மையின் சிறப்பு!
அலை கடலே! உலகின் ஜீவ நாடியே!
அறியாத சிறியோர்கள் செய்த பிழைகளை மன்னிதருள்வாய்!
உன் சேயான பூமியை ரக்ஷித்தருள்க!
மேன்மேலும் அவளை எழில் பெறச்செய்க!!
For those who cannot read tamil,
Oru thaai than seikku unavudan serndhu
than uyirai pagirndhalippadhai pol,
indha bhoomi jeevikka, uyiroottum azhage!
nee avvappozhudhu seeri ezhuvadu eno?
un aakroshatthai un seyidam thaan kaanippadha?
adhai thaangumo bhoomi?
than seyin pizhayai mannitthu aatkolvathallavo
thooimayaana thaaimayin sirappu!
alai kadale! ulagin jeeva naadiye!
ariyadha siriyorgal seidha pizhaigalai manniththarulvaai!
un seyaana bhoomiyai rakshittharulga!
menmelum avalai ezhil pera cheiga!!
I cannot call it an inspiration because the source is indeed a huge tragedy and a big hit for the world.
At this moment, I would like to put in a word of prayer for all the souls who lost their lives and belongings in this great tragedy! May your souls rest in peace! Deep condolences for all the families who lost their near and dear ones! Words are definitely not a solace! Time is definitely the greatest healer is all I can say! May the almighty give them all the courage to get over the hard times!
P.S. Helping hands are better than praying lips! There are millions of people who might need all the help. Every hand, Every penny counts! Please do volunteer to contribute for the cause whenever there is a call!
